भाग्यलाइ जुवामा , नारेर प्रदेशिए

मिर्मिरेमा पाइतेा , सारेर प्रदेशिए

भाग्यलाइ जुवामा , नारेर प्रदेशिए


ढेाग्दै मा र बालाइ , मागेर बिदाइ

अश्रुधारा गालामा , झारेर प्रदेशिए


देखेर दर्दनाक , देशकेा परिस्थिति
आसाहरू आँफैमा , मारेर प्रदेशिए


छेाड्नु पर्दा एक्लै , मेरि प्रियसिलाइ

हेरेर   मुटु  गाँठेा , पारेर   प्रदेसिए


मिर्मिरेमा पाइतेा , सारेर प्रदेशिए

भाग्यलाइ जुवामा , नारेर प्रदेशिए

　




　

नेपालमा बन्द के केा लागि

फेाडेर सरकारि साधन , बन्द के केा लागि

तेाडेर नियम र कानुन , बन्द के केा लागि

कैद गरि जनताका , इच्छा अनि आकाँङक्षा

गेाडेर केापिलामै फेरि ,बन्द् के केा लागि


केबल आफ्नेा स्वार्थ , पूर्ति गर्नकेा लागि

जेाडेर दुनिया सारलाइ , बन्द के केा लागि


सक्छैा भने बन्द गर , हत्या हिँशा आतङ्क

मेाडेर शान्तिकेा बाटेा , बन्द के केा लागि


फेाडेर सरकारि साधन , बन्द के केा लागि

तेाडेर नियम र कानुन , बन्द के केा लागि

　




　

हारेउ तिमिले नै

पिरतिकेा दुनियामा, पारेउ तिमिले नै

मनकेा डेरा अन्तत ,सारेउ तिमिले नै

 

पँछिसरि उडेर ,चन्द्रमा छुने बाहानामा

चढाइ धुरि बलेनिमा, झारेउ तिमिले नै


तरङ्रगित बनाएर , मनका चाहानाहरू

केापिलामै निमेाठेर , मारेउ तिमिले नै
 

भत्किएका पुलहरू, देखाइ समुन्द्रका

छालसँग मलाइ एक्लै , तारेउ तिमिले नै
 

इज्जतकेा कुनै प्रबाहा , नगरि अस्मिता
लुटाएर आँफैमा आज , हारेउ तिमिले नै

दश धारा दुधले प्यास



my mother

 

दश धारा दुधले प्यास मेटाउने यिनै मेरि मा
 ताते ताते गरि पाइला टेकाउने यिनै मेरि मा

 कहिले काखमा त कहिले पिठ्यूँमा बेाकेर
A B C D र क ख रा लेखाउने यिनै मेरि मा

 

 भेाक भेाकै काम गरि दुइ चार रूपैयाँ जेागाएर
मेरेा उज्जवल भबिश्य देखाउने यिनै मेरि मा

हजारैा कष्ट सहि हाम्रेा निम्ति हर दिन रात
दु ख छिपाइ हामिलाइ हसाँउने यिनै मेरि मा

 

दश धारा दुधले प्यास मेटाउने यिनै मेरि मा
ताते ताते गरि पाइला टेकाउने यिनै मेरि मा

गुलाबि फूल लिएर आउँथेउ

भेट्नलाइ गुलाबि ,फूल लिएर आउँथेउ

दुइटा मुटु जेाड्ने , पूल लिएर आउँथेउ

　

थकित जिन्दगि , तिर्खाएकेा बेलामा

शितल दिने चिसेा, मुल लिएर आउँथेउ

　

कहाँ छैा के गर्दै छैाँ , सँगै हुँदा पहिले

आसानमा मनकेा सुकुल लिएर आउँथेउ

　

छैाडि गयैा केबल याद , सम्झना छ अझै

नजिकिन कुनै नयाँ , भूल लिएर आउँथेउ

　

भेट्नलाइ गुलाबि ,फूल लिएर आउँथेउ

दुइटा मुटु जेाड्ने , पूल लिएर आउँथेउ


　

　

　

धेरै पढि ठूलेा मान्छे

धेरै पढि ठूलेा मान्छे , हुन्छु भन्थे अधुरेा भेा
पंक्षि सरि उडेर जुन, छुन्छु भन्थे अधुरेा भेा

　
आउनु रहिछ प्रदेशमा ,  रूनु रहिछ धर धरि
सपनाकेा नैालेा संसार, बुन्छु भन्थे अधुरेा भेा

पराइ भयेा येा दुनिया ,हराइ गयेा मायाँ पनि
सर्गममा  मायाँकेा धुन, सुन्छु भन्थे अधुरेा भेा

पलाएका हाँसेा खुशि मायाँका ति क्षणाहरूलाइ
कैद गरि मुटुकेा कुनामा, थुन्छु भन्थे अधुरेा भेा

मायाँ मारि गइछन उनि, बेग हानि पराइसँग
सँगै हाँस्छु अनि सँगै  , रून्छु भन्थे अधुरेा भेा

के यहि हेा गणतन्त्र?

हत्या हिँसा र अत्यचार , के यहि हेा गणतन्त्र?

काटा काट र   मारा  मार , के यहि हेा गणतन्त्र ?


शान्ति ल्याउँछैा भन्दै ति युबाहरूकेा हातमा

नाङ्गेा खुकुरि र तरबार , के यहि हेा गणतन्त्र ?


महिला मुक्तिकेा लागि, लड्छैाँ भन्ने टुलुटुलु

हेर्छन् नारिकै बलत्कार , के यहि हेा गणतन्त्र?


जेा छन् भेाका जेा छन् नाँङ्गा, जसकैा छैन पैाँच

लुटिन्छन यिनै लगातार , के यहि हेा गणतन्त्र?


पसिना बगाइ श्रम गरि, खाने सारा नेपालिलाइ

बन्द र हड्तालकेा उपहार , के यहि हेा गणतन्त्र?