समयले जवानि येा लुटेपछि

धैर्यताका बाँधहरू फुटेपछि बन्छ गजल

नयनबाट अश्रुधारा छुटेपछि बन्छ गजल


जिन्दगिलाइ नजिकबाट बुझ्न नपाउँदै

समयले जवानि येा लुटेपछि बन्छ गजल


मायाँ अनि ममतामाकेा छहारि भत्काएर

अनायसै अटुट नाता टुटेपछि बन्छ गजल


हार नमानि सँङघर्षमा बढेका खुट्टा तान्न
हतारिँदै आफन्तनै जुटेपछि बन्छ गजल


धैर्यताका बाँधहरू फुटेपछि बन्छ गजल

नयनबाट अश्रुधारा छुटेपछि बन्छ गजल
　

सन्त्रास छ गाउँमा आज।

केबल बृद्रा र   बच्चाकेा, बास छ गाउँमा आज ।

रित्तेा अनि अभाबकेा ,आभास छ गाउँमा आज।

 

बेरेाजगारले  आक्रान्त  भइ , युबाहर  प्रदेसिँदा

चलिरहेकेा बेमैासमि, बतास छ गाउँमा आज ।

 

सपनाकेा  महल  खेाज्दै, कतिे  गए  खाडितिर

अलपत्रमा एता आमाकेा, लास छ गाउँमा आज।

 

प्रदेशमा  मरेका  अनि , मारिएका  खबर  सुन्दा

कस्लाइ के भयेा भन्ने,  सन्त्रास छ गाउँमा आज।

 

फर्कैाँ स्वदेश बिडम्बनाकेा , गर्नु पर्छ बिनाश अब

दर्दमा गुज्रेकेा केबल बाँकि, श्वास छ गाउँमा आज ।

भबिष्य नै च्याँखे था पेर नआउ प्रदेश ।

घर बारि बन्धक रा खेर नआउ प्रदेश ।

भबिष्य नै च्याँखे था पेर नआउ प्रदेश ।


हजारैाँ छन बाटाहरू खेाज्नु धैर्यतामा

जिन्दगिदेखि आँफै हा रेर नआउ प्रदेश ।


बेसाहारा बनाइ बुढा, माता र पितालाइ

ढेाग गर्दै आशिर्बाद मा गेर नआउ प्रदेश ।


मेाज मस्तिकेा सेाच अनि रूखमा पैसा

टुपुटुपु टिप्ने सपना पा लेर नआउ प्रदेश ।


पँन्छि सरि खुल्ला , आकाशमा उडेकेा त्येा

मनलाइ कुनै परिधिमा बाँ धेर नआउ प्रदेश ।

कालि छ चिन्तामा।

केापिलामै झर्येा फूल ,डालि छ चिन्तामा ।

त्यहि फूल बेचि बाँच्ने, मालि छ चिन्तामा।


रिण तिरि परिबारलाइ ,पाल्छु भन्ने सेाचमा

परदेसियेा काले आज, कालि छ चिन्तामा। 
आँगनिमा पन्चे बाजा, घन्काउँदै डेालिमा

दिदि गइन भिनाजुसँग, शालि छ चिन्तामा ।


सत्ताकै स्वार्थमा ढुलमुलिँदा, नेताहरू हाम्रा

हिजेा आज लेाकतन्त्रकै, बहालि छ चिन्तामा।


केापिलामै झर्येा फूल ,डालि छ चिन्तामा ।

परदेसियेा काले आज, कालि छ चिन्तामा।

　

　

किस नगर भनेकै हुँ

तिमिलाइ मायाँ गर्दिन म , मिस नगर भनेकै हुँ

जुठेा लाग्ला ओठमा तिम्रेा , किस नगर भनेकै हुँ


जिउन देउ मलाइ मेरै , प्रियसिकेा अँगालेामा

फेान गरेर सँधै मलाइ , ठिस नगर भनेकै हुँ


पस्चतापमा जल्दै अब, दुइ नम्बरि धन्दा सरि

मायाँलाइ हेालसेलमा ,सर्भिस नगर भनेकै हुँ


तिमिले पनि पाउँछैा यार, मायाँ गर्ने जबानहरू

लेखेकेा पाइन्छ देखेर हुन्न , रिस नगर भनेकै हुँ


तिमिलाइ मायाँ गर्दिन म , मिस नगर भनेकै हुँ

जुठेा लाग्ला ओठमा तिम्रेा , किस नगर भनेकै हुँ

मर्छु भनि ढाँट्यैा

तिम्रेा हातकेा सिँदुर शिरमा भर्छु भनि ढाँट्यैा  
तिमि सँगै जिउँछु नत्र मर्छु भनि  ढाँट्यैा
 

तिमिलाइ सुम्पे जिवन मेरेा तिमि बिना अधुरेा छु

तिमि बिना फूल झैँ ओइलि झर्छु भनि ढाँट्यैा ।
 

एक पल पनि टाढा हुन नदिनु है कहिल्यै पनि

तिम्रै निम्ति प्रितकेा वासना छर्छु भनि ढाँट्यैा
 
फर्कि आउ है छिट्टै तिमि कुरि बस्छु चैातारिमा

केबल तिमि सँगै बिहे गर्छु भनि भनि ढाँट्यैा
 

तिम्रेा हातकेा सिँदुर शिरमा भर्छु भनि ढाँट्यैा

तिमि बिना फूल झैँ ओइलि झर्छु भनि ढाँट्यैा
 

बच्चा, जन्माउने हजार छन

अझै पनि मायाँमा धेाका, पाउने हजार छन

फेरि त्यहि धेाके मायाँ, लाउने हजार छन


रैाद्र रसले भरिएका, गितहरू पागलसरि

भैातारिँदै चेाक चेाकमा, गाउने हजार छन


केाहिले अर्पण केाहिले ,समर्पण गर्दै मायाँमा

दिलकेा छानेा उहि चेाटले, छाउने हजार छन


देख्न र सुन्न पाइन्छ ,मायाँमा कामुकताले
आफ्नै घरमा आगेा ,सल्काउने हजार छन


मायाँ गर्नेहरूकेा दिल, स्वार्थले कुरूप हुँदा

अबैध् रूपमा बच्चा, जन्माउने हजार छन

पढाएर ठूलेा मान्छे

जसरि भएपनि धेरै, पढाउँछु भन्थे बा
पढाएर ठूलेा मान्छे, बनाउँछु भन्थे बा

तिमिले कमाउन, थालेपछि चुहिने येा
खरकेा छानेा टिनले, छाउँछु भन्थे बा

बैरिहरूकेा सामु सँधै, पारेर ठाडेा शिर
इज्जत र प्रतिष्ठा, जेागाउँछु भन्थे बा

एउटै छेारेा मेरेा तिमि, आशाकेा धरेाहर
 फूल जसरि दिलमा, सजाउँछु भन्थे बा

के गर्नु र म बुढेाले, ल्यायैा भने बुहारि
नातिलाइ काखमा, खेलाउँछु भन्थे बा

　

आमाकेा आशिर्बाद

सँधै आफ्नेा स्वाभिमान ,इमान इज्जतमा  

नलागाउनु खिया बाबु, भन्दै थिइन् आमा


केा आफ्नेा हेा केा पराइ , चिन्न सक्नु पर्छ

स्वार्थि छ दुनिया बाबु , भन्दै थिइन आमा


आशिर्बाद छ मेरेा , पार्नुहुन्न असफलतामा

मुटुलाइ छिया छिया बाबु , भन्दै थिइन आमा


राम्रेासँग बस तिमि , पारि गाउँका श्यामेसित

पठाइदिउँला भुजिया बाबु, भन्दै थिइन आमा


सँधै आफ्नेा स्वाभिमान ,इमान इज्जतमा

नलागाउनु खिया बाबु, भन्दै थिइन् आमा

नारिमा महान, तिमि नै हैा आमा

प्राण प्यारि मेरेा ज्यान, तिमि नै हैा आमा
मेरेा लागि भन्नु सान, तिमि नै हैा आमा


जन्माएर ताते ताते, हुर्कायैा अनि पढायैा
मान इज्जत सम्मान , तिमि नै हैा आमा

म पुज्छु तिमिलाइ, हर साँझ हर बिहान
आशिर्बाद दिने भगवान, तिमि नै हैा आमा

छेापेर ति दर्द सारा , सन्ततिलाइ हँसाउने
साँच्चिकै नारिमा महान, तिमि नै हैा आमा

मइले पुज्ने भगवान , तिमि नै हैा आमा
साँच्चिकै नारिमा महान, तिमि नै हैा आमा

　

　

　

हाँसेर नजाउ प्रिय

मायाँकेा फूल केापिलामै, नासेर नजाउ प्रिय
सम्बन्ध येा दुइ मुटुकेा , मासेर नजाउ प्रिय

धन दैालमा झिनेा , राखेर आशा तिमिले 
अरूकै तस्बिर दिलमा ,टाँसेर नजाउ प्रिय

छैन भने बिश्वास मेरेा , झिकेर लैजाउ मुटु
तर कसैसँग नैालेा नाता ,गाँसेर नजाउ प्रिय

चेाखेा प्रितकेा बेदनालाइ , गित बनाइ तिमि
छम छमि नाच्दै गाउँदै , हाँसेर नजाउ प्रिय
 
मायाँकेा फूल केापिलामै, नासेर नजाउ प्रिय
सम्बन्ध येा दुइ मुटुकेा , मासेर नजाउ प्रिय