घर बारि बन्धक रा खेर नआउ प्रदेश ।
भबिष्य नै च्याँखे था पेर नआउ प्रदेश ।
हजारैाँ छन बाटाहरू खेाज्नु धैर्यतामा
जिन्दगिदेखि आँफै हा रेर नआउ प्रदेश ।
बेसाहारा बनाइ बुढा, माता र पितालाइ
ढेाग गर्दै आशिर्बाद मा गेर नआउ प्रदेश ।
मेाज मस्तिकेा सेाच अनि रूखमा पैसा
टुपुटुपु टिप्ने सपना पा लेर नआउ प्रदेश ।
पँन्छि सरि खुल्ला , आकाशमा उडेकेा त्येा
मनलाइ कुनै परिधिमा बाँ धेर नआउ प्रदेश ।
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment